Architectuur Amsterdam

Wat hier in de jaren ‘ 20 en ‘30 is gebouwd, kent zijn weerga niet. Michel de Klerk, Piet Kramer, J.F. Staal en vele anderen bouwden hun gesloten bouwblokken in de Amsterdamse School-stijl, die na een aarzelend begin, de dominante bouwstijl werd. Straten en pleinen als de P.L. Takstraat, Thérèse Schwartzeplein, Vrijheidslaan, Bronckhorststraat, behoren tot de mooiste die ooit zijn aangelegd.

 

Vanaf 1920 hadden andere stijlen dan de Amsterdamse School het uitermate moeilijk om nog geaccepteerd te worden door de schoonheidscommissie. De dominantie van deze bouwstijl werkt nu nog door. Zo is architect J.C. van Epen goeddeels vergeten. Een natuurtalent, behorend tot de echt grote architecten van de twintigste eeuw, die onder meer schitterende complexen in de Diamantbuurt en aan de Amstelveenseweg ontwierp. Hij was een Berlagiaan, bouwde niet in Amsterdamse School stijl, en dat werd op een gegeven moment niet meer gepikt.

Allen bouwden in het grootse stedenbouwkundige Plan Zuid van H.P. Berlage.

 

Tot Oud-Zuid behoort ook de ‘Oude Pijp’. Een berucht voorbeeld van 19de-eeuwse goedkope ‘revolutiebouw’ door particuliere eigenaren. De Oude Pijp beleeft echter een geweldige opleving en is  veranderd in een geliefde woonwijk met nogal wat middeninkomens.

 

Ten zuiden van Oud-Zuid ligt Zuideramstel. Een mix van onder meer Amsterdamse School, de naoorlogse tuinstad Buitenveldert, dat onderdeel was van het Algemeen Uitbreidings Plan van 1935, en de moderne architectuur van de Zuidas. Een gebied van 47.000 inwoners.

De buurten: Rivierenbuurt, Scheldebuurt, IJsselbuurt, Rijnbuurt, Buitenveldert, Buitenveldert-West, Buitenveldert-Oost, Prinses Irenebuurt, Zuidas-gebied